Hoe zorg je ervoor dat kinderen die het moeilijk hebben toch privé-informatie ontsluiten?

privé-informatie ontsluiten

Wanneer je jong bent, breng je veel tijd door op school. Dat betekent dat naast je eigen familie, je klasgenoten en de leraar de personen zijn die je het meeste ziet. Mochten er thuis problemen zijn, dan wil je daar graag met iemand over kunnen praten. Maar dat is niet altijd eenvoudig. Zeker niet wanneer je uit een gezin komt dat deel uitmaakt van een minderheid of wanneer er binnen de familie problemen zijn met geld, gezondheid of als je wel eens discriminatie hebt meegemaakt. Privé-informatie ontsluiten kan dan lastig zijn. Hoe kun je dan als kind toch uitspreken wat er speelt richting een docent en wat is er nodig om die relatie te verbeteren?

Communication Privacy Management

Om hier op in te zoomen, moeten we eerst begrijpen waarom het in het algemeen al lastig kan zijn om privé-informatie met anderen te delen. Communication Privacy Management (Petronio, 2002) zegt daar het volgende over. Het ontsluiten van privé-informatie gaat gepaard met grote risico’s. Immers, je weet niet wat degene aan wie je iets vertelt, met de informatie gaat doen. Dat kan goed gaan (de ander houdt de informatie voor zich) of dat kan misgaan (de ander deelt de informatie met weer andere personen). Die onzekerheid levert stress op.

Revelation Risk Model

Een ander model waar we naar moeten kijken is het Revelation Risk Model. Volgens dit model heeft de relatie die je hebt met iemand grote impact op de hoeveelheid informatie die je met hem of haar deelt. Hoe minder sterk de relatie, hoe sterker het gevoel dat het delen van informatie kan leiden tot negatieve consequenties. En daaruit volgt dat je minder geneigd bent om privé-informatie met anderen te delen (Afifi & Steuber, 2009).

Risico-inschatting

Volgens het Revelation Risk Model maken we voortdurend inschattingen van de gevolgen van het ontsluiten van privé-informatie richting anderen. We maken een evaluatie, om te beoordelen of de ander jou negatief zou beoordelen als je informatie deelt. We schatten het risico in dat de ander de gedeelde informatie tegen jou gaat gebruiken. En we maken een inschatting van hoe je eigen gezin of familie zou reageren als ze ontdekken dat je privé-informatie hebt gedeeld.

Van inschatting naar informatie delen

Zodra uit de drie bovengenoemde factoren blijkt dat er een hoog risico is aan het delen van privé-informatie, handel je anders. Hoe hoger het risico, hoe minder vertrouwen je hebt in het ontsluiten van privé-informatie. Tegelijkertijd heb je ook automatisch minder ideeën over hoe je dan wel over dat gevoelige onderwerp kunt praten.

Indirect disclosure

En dan is er nog een ander belangrijk onderdeel van het Revelation Risk Model. Je kunt natuurlijk vrij direct informatie ontsluiten richting een vertrouwenspersoon, maar dit kan ook anders. Kies je voor indirect disclosure, dan begin je eerst met een klein stukje informatie. Als hierop de reactie positief is, ga je stukje bij beetje meer privé-informatie delen. Zodat je voortdurend kunt monitoren wat de reactie van de ander is.

Hoe werkt dat in de praktijk?

Kam, Marcoulides, Steuber Fazio, Mendez Murillo en Cornejo (2021) hebben onderzocht hoe bovenstaande factoren in de praktijk werken. Ze hebben gekeken hoe ongedocumenteerde kinderen (grotendeels latino’s) in de Verenigde Staten wel of niet informatie delen met hun leraar. Welke factoren liggen daaraan ten grondslag en hoe kan een relatie over tijd veranderen, zodanig dat kinderen eerder bereid zijn om privé-informatie te delen?

Wel of niet informatie delen?

Uit het onderzoek bleek dat ongedocumenteerde kinderen eerder privé-informatie delen met een leraar, wanneer ze het idee hebben dat de leraar te vertrouwen is. Hoe beter de relatie tussen kind en leraar, hoe meer informatie het kind zal delen en hoe lager de risico-inschatting van het kind ten opzichte van het delen van informatie is. Dat is wat het Revelation Risk Model ook suggereert.

Bezorgd en toch informatie delen

Interessant in het onderzoek was dat kinderen die aanvankelijk zorgen hadden over het direct delen van informatie, toch over tijd steeds meer informatie gingen delen met hun leraar. Wel in kleine stukjes, maar toch meer en meer. Een mogelijke verklaring daarvoor kan zijn dat deze kinderen na verloop van tijd de leraar wel genoeg vertrouwen als hulpbron. Iemand die kan helpen bij het oplossen van de problemen waar de kinderen mee worstelen.

Welke rol speelt tijd?

Kam et al. (2021) keken op drie verschillende momenten in de tijd, verdeeld over 9 maanden, naar de factoren van het Revelation Risk Model. Kinderen die op het eerste meetmoment bezorgd waren en vooral indirect informatie deelden, bleven dat over de gehele periode zo doen. Kinderen die al een goede relatie hadden met hun leraar aan het begin, werden juist voorzichtiger naarmate de tijd vorderden. Ze deelden minder informatie of werden indirecter. Mogelijk kan hierbij een rol spelen dat het delen van informatie gevolgen heeft gehad (fear of deportation).

Conclusie

Wil je als vertrouwenspersoon of leraar een kind dat het moeilijk heeft echt helpen, dan is het van belang om een goede relatie op te bouwen. Waarbij je de verwachte negatieve gevolgen van het delen van privé-informatie zoveel mogelijk wegneemt. Het is belangrijk om een omgeving te creëren waarin een kind het idee heeft veilig te kunnen bewegen en waarbij het kind het idee heeft dat ook over langer tijd het delen van informatie geen gevolgen heeft. Alleen dan zullen kwetsbare kinderen zich openen naar buiten toe.

Meer weten over dit onderwerp of andere artikelen op deze site? Stuur me een mail.

Bronnen

Afifi,T. & Steuber, K. R. (2009). The revelation risk model (RMM): factors that predict the revelation of secrets and the strategies used to reveal them. Communication monographs, 76, 144-176.

Kam, J. A., Marcoulides, K. M., Steuber Fazio, K., Mendez Murillo, R. & Cornejo, M. (2021) Latina/o/x immigrant youth’s motivations for disclosing their familiy-undocumented experiences to a teacher(s): a latent transition analysis. Journal of Communication, 71, 27-55.

Petronio, S. (2002). Boundaries of privacy: dialectics of disclosure. Albany, NY: Suny Press.

Marc Wessels

Ik heb Communicatie- en Informatiewetenschappen gestudeerd met een specialisatie in bedrijfscommunicatie. Ik verzorgde eerder de marketingcommunicatie van het Taalcentrum-VU en werk tegenwoordig als communicatieadviseur bij Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden. Op deze blog vertaal ik als communicatiespecialist interessante en aansprekende communicatieonderwerpen van de theorie naar de praktijk.