Paralympische Spelen en media-aandacht, waarom zo weinig?

paralympische spelenDe kans is groot dat je het hebt gemist of in zeer beperkte mate hebt meegekregen, gisteren zijn de Paralympische Spelen Rio 2016 afgesloten met een muzikale sluitingsceremonie. Nederland was zeer succesvol met 17 gouden medailles, 19 keer zilver en 26 keer brons. Toch zal het grootste gedeelte hiervan volledig langs je heen zijn gegaan. Hoe is dat mogelijk en waarom besteed de media zo weinig aandacht aan de Paralympische Spelen? Ik leg het je uit als communicatiespecialist.

Paralympische Spelen

Sinds 1960 nemen ook Paralympische sporters het elke 4 jaar tegen elkaar op onder de noemer ‘Paralympische Spelen’. Dit evenement is bedoeld voor alle sporters die vanwege een handicap, ongeacht welke vorm of welke mate, niet kunnen deelnemen aan de reguliere Olympische Spelen. Tijdens Rio 2016 werden de Paralympische Spelen een krappe maand na de Olympische Spelen georganiseerd, maar in die maand leken vrijwel alle media vertrokken om nog verslag te doen van het evenement.

Media-coverage Rio 2016

Wel was er, net als in de aanloop naar de Olympische Spelen, aandacht voor de problematiek omtrent de financiën van het organiserende comité. Het leek erop dat er geen subsidie beschikbaar was voor armere landen, waardoor gevreesd werd dat zij niet konden deelnemen aan de Paralympics. Ook werd er breed uitgemeten dat de kaartverkoop van de Paralympische Spelen dramatische vormen aannam. Een week voor de Spelen was er bijvoorbeeld maar 12% van de kaartjes verkocht.

Maar toen het evenement eenmaal aan de gang was, ebde de media-aandacht snel weg. En dat terwijl de kaartverkoop flink aantrok, de stadions goed gevuld waren en er zelfs op 1 dag meer supporters op het Olympisch park aanwezig waren dan op de drukste dag tijdens de Olympische Spelen. Daarnaast deed Nederland het nog eens uitstekend. Maar verder dan twee uitzendingen van een half uur per dag en wat livestreams kwam de NOS niet. Om nog maar te zwijgen over de andere media in Nederland. Pas toen ‘Blade-babe’ Marlou van Rhijn haar finales moest lopen, waren er korte live-uitzendingen op televisie. Waarom was er zo weinig media-aandacht voor de Paralympische Spelen?

Media-aandacht Paralympische Spelen

Eén van de belangrijkste redenen is geld. Het coveren van het op twee na grootste sportevenement ter wereld is een dure aangelegenheid. En waar bij de Olympische Spelen de sponsoren in de rij staan om dure advertentietijd in te kopen, is dat bij de Paralympics niet het geval. Het produceren van televisie-uitzendingen moet daardoor grotendeels uit eigen zak worden betaald en daar zitten de diverse omroepen niet op te wachten.

Een tweede reden is de nieuwswaardigheid. Er heerst een groot verschil in perspectief tussen Olympische en Paralympische verslaggevers (Golden, 2003). Olympische verslaggevers vinden de Paralympische Spelen niet nieuwswaardig, waar Paralympische verslaggevers dat natuurlijk wel vinden. Dan is het vervolgens aan de hoofdredacteur om te bepalen of er aandacht aan het evenement besteed wordt of niet en vaak vinden die redacteuren dat aandacht voor de Paralympics niet nodig is voor de doelgroep (Howe, 2008). Ook komt uit de studie van Golden naar voren dat er nog een hoop journalisten waren die de Paralympische Spelen geen echte sport vonden.

Meer media-aandacht

Sinds de Paralympische Spelen van Sydney 2000 worden er flinke stappen gezet naar meer media-aandacht voor de Paralympics (Goggin & Newell, 2000). Maar toch is er nog een slag te winnen. Zo heeft Groot-Brittanië 56 man lopen in Rio voor de Paralympische Spelen. Ter vergelijking, tijdens de Olympische Spelen waren dit er 455. En ook het aantal Duitsers (99) en Japanners (122) blijft ver achter bij de personeelsaantallen een maand eerder. En dat is toch zonde. Zeker omdat de Paralympische Spelen van Rio 2016 de ideale kans bieden om op maatschappelijk gebied stappen te zetten als het gaat om de acceptatie van mensen met een handicap (Golden, 2003).

Paralympische Spelen & acceptatie

Nelson (1994) schreef bijvoorbeeld dat de massamedia bij uitstek de gelegenheid hebben om het wederzijdse begrip tussen de maatschappij en minderheden, waaronder gehandicapten, te vergroten. De media hebben een enorme impact op het doen en laten van veel mensen, waardoor ze op een eenvoudige manier bruggen kunnen bouwen. Natuurlijk bieden de Paralympische Spelen niet de economische voordelen voor de media zoals de Olympische Spelen dat doen. Maar wanneer de media het maatschappelijk belang slechts twee weken in 4 jaar op de eerste plaats zouden zetten, zou de Paralympische wereld er een stuk rooskleuriger uitzien.

En daarbij kunnen Paralympische sporters ook nog eens uitstekend ingezet worden als rolmodellen. Elke Paralympische sporter heeft een indrukwekkend verhaal, waardoor gehandicapte kinderen geïnspireerd kunnen worden. Zo krijgen zij ook het idee dat ze echt meetellen en gewoon hun dromen kunnen naleven. Maar dit is alleen mogelijk als de media echt het belang van het coveren van de Paralympische Spelen gaan inzien. Er zit groei in, maar er is nog veel te winnen. Hopelijk gaat het over 4 jaar nog beter dan tijdens Rio 2016.

Meer weten over dit onderwerp of andere artikelen op deze site? Stuur me een mail.

Bronnen

Goggin, G. & Newell, C. (2000). Crippling Paralympics? Media, disability and Olympism. Media international Australia incorporating culture and policy, 97, 71-83.

Golden, A. V. (2003). An analysis of the dissimilar coverage of the 2002 Olympics and Paralympics: Frenzied pack journalism versus empty press room. Disability Studies Quarterly, 23.

Howe, P. D. (2008). From inside the newsroom: Paralympic media and the ‘production’ of elite disability. International review for the sociology of sport, 43, 135-150.

Marc Wessels

Ik ben begonnen met de bachelor Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de VU in Amsterdam. Om me meer te verdiepen in bedrijfscommunicatie heb ik de gelijknamige master gevolgd aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daar heb ik ook mijn vaardigheden op het gebied van online communicatie en crisiscommunicatie ontwikkeld. Ik verzorg nu de marketingcommunicatie van het Taalcentrum-VU en op deze blog vertaal ik als communicatiespecialist interessante en aansprekende communicatieonderwerpen van de theorie naar de praktijk.